vrijdag 21 augustus 2015

Herken de spelstijl van uw hond




Loopt uw hond graag los met andere honden? Of juist niet? Of specifiek met die ene hond wel, terwijl hij met de ander altijd ruzie krijgt? Deze weken kunt u op hondenbescherming.nl lezen over hondenomgangsvormen. Belangrijk om het samen fijn te kunnen hebben tijdens het buiten zijn.
Kort samengevat zijn de spelstijlen die u kunt herkennen, die van hardlopers, bekvechters, dansers, pogoërs en worstelaars.
  • Hardlopers rennen vooral achter elkaar aan en bijten daarbij soms voorzichtig of duwen elkaar kort aan. Soms begint het spel met een soort korte besluiping van één van de honden.
  • Bekvechters spelen als het ware alleen met hun bekken. De contacten zijn minder lichamelijk dan bij de worstelaars. Vaak liggen deze honden, terwijl ze ‘happen’ naar elkaars bek, oren, etc.
  • Dansers maken snelle onverwachte sprongen en gebruiken hun voorpoten. Het spel is katachtig en licht. Aanrakingen zijn relatief subtiel of zelfs afwezig.
  • Pogoërs houden van hard spel. De honden rammen elkaar en laten zich daarbij soms vrijwillig op een schouder rollen of worden omgegooid. Tussentijds is er sprake van rennen, waarbij de honden elkaar vrij snel proberen weer te raken. Veel pogoërs houden ook van worstelen en deze spelvormen gaan regelmatig in elkaar over.
  • Worstelaars pinnen elkaar vast op de grond en ‘grijpen’ op speelse wijze op diverse plekken de andere hond. De lichamen zijn erg dicht op elkaar.
Het is belangrijk de spelstijl van uw eigen hond en van andere honden te (her)kennen. Het is namelijk het beste om speelmaatjes te zoeken die bij de stijl van uw hond passen. Sommige spelstijlen combineren absoluut niet. Dat kan leiden tot brokken of onplezierige ervaringen. Pogoërs en worstelaars combineren nauwelijks met andere stijlen. Hardlopers kunnen – zeker bij intens spel – angstaanjagend zijn voor bekvechters of dansers.
Spel herkennen en begeleiden
Leuk spel tussen honden onderling is een van de grootste plezieren in het leven van hondsociale honden. Toch kan loslopen van honden ook tot trauma’s leiden en kan spel ontaarden in gevechten. Door spel (en het gebrek daaraan) beter te herkennen, kunt u ongelukken (vaak) voorkomen.

Weten wat voor een sociaal type uw hond is? Doe dan de ‘sociaal type hond’-test op www.hondenbescherming.nl.

woensdag 22 juli 2015

Eikenprocessierups dit jaar extra gevaarlijk voor de hond

Volgens het Kenniscentrum Eikenprocessierups komen dit jaar veel meer eikenprocessierupsen voor dan vorig jaar. Dat betekent uitkijken, voor mens én dier. Honden lopen dit jaar meer kans op letsel.

Door de hoge temperaturen van de afgelopen weken hebben veel rupsen hun nest verplaatst naar de voet van de eikenboom. Vaak hangen de verlaten nesten dan nog hoog in de boom. Met een beetje wind waaien die gemakkelijk weg en komen ze op mensen en auto's terecht, waarschuwt het Kenniscentrum
Volgens de experts wordt de eikenprocessierups wegens bezuinigingen op veel plaatsen beperkt of helemaal niet meer bestreden. Dus is er een behoorlijke kans op contact met de beruchte brandharen. Die loslatende haartjes van de rupsen - ze zitten ook in de verlaten nesten - kunnen zorgen voor ademnood, ontstoken ogen, jeukbulten en zelfs koorts en longontsteking.  
Tong geamputeerd
Door het grote aantal lage en gevallen nesten lopen behalve mensen (vooral kinderen en recreanten) ook dieren dit jaar een groter risico, zegt het Kenniscentrum. De afgelopen jaren liepen honden al wel eens letsel op na contact met de brandharen. Zo moest bij één hond de halve tong geamputeerd worden.
In buitengebieden wordt de eikenprocessierups meestal niet bestreden. Dat betekent ook dat paarden, koeien en andere boerderijdieren dit jaar een groter risico lopen. Het hooi kan door de lage nesten met de haartjes besmet raken.
De eikenprocessierups dook halverwege de jaren '90 op in het zuiden van Brabant en komt ondertussen in bijna het hele land voor. De nesten moeten professioneel bestreden worden. Ze zelf even in brand steken is niet de manier. Dan kunnen de haartjes zich juist verder verspreiden, waarschuwen kenners.

donderdag 2 juli 2015

Diervriendelijke tips voor warme dagen


Hittegolf op komst: dat betekent weer even extra opletten! Veel van onze huisdieren kunnen niet zo goed tegen warmte. Oververhitting kan gevaarlijk en zelfs dodelijk zijn voor uw huisdier. Houd er daarom rekening mee en neem maatregelen als het buiten warm is.


Ga niet intensief sporten met de hond. Bij een temperatuur van meer dan 20 graden raden wij af om met de hond te gaan fietsen. Ook hardrennen en met ballen en frisbees gooien kan men beter doen als het weer wat koeler is. Maak geen lange wandelingen in de hitte maar plan deze aan het begin of eind van de dag. Let bij honden met een dunne vacht ook op verbranding en smeer dun behaarde plekken eventueel in met zonnebrandcreme.
Zorg er voor dat uw dier bij warm weer een plek in de schaduw heeft. Zorg natuurlijk ook voor voldoende vers drinkwater. Laat een dier nooit achter in een auto. Wist u dat de temperatuur in een auto al binnen 10 minuten levensgevaarlijk hoog kan worden!?!


Mocht u met dit mooie weer barbecue plannen hebben, hou dan goed in de gaten dat uw dier niets steelt. Helaas belanden er nog teveel dieren, vooral honden, bij de dierenarts omdat ze een satéprikker (spies) hebben ingeslikt!
Nog meer nuttige tips? Weten hoe u oververhitting herkent en wat u er aan kunt doen? Kijk dan in het Praktisch document van LICG  'Dier en warmte'.
Bron:LICG

vrijdag 1 mei 2015

Hoog geluid kan epileptische aanval veroorzaken bij oudere kat




Uit nieuw Brits onderzoek blijkt dat bepaalde hoge tonen bij katten epileptische verschijnselen kunnen veroorzaken. De onderzoekers hebben met behulp van vragenlijsten informatie verzameld over katten die volgens hun eigenaar vreemde zenuwverschijnselen vertoonden na het horen van bepaalde geluiden. Dit konden volledige epileptische aanvallen zijn, maar soms ook ‘absences’, waarbij de kat even onbereikbaar lijkt te zijn, of vreemde, herhaalde spiertrekkingen. Het verschijnsel wordt FARS genoemd (Feline Audiogenic Reflex Seizures). Het komt voor bij oudere katten, vanaf een jaar of tien. Bij knaagdieren zoals ratten is dit verschijnsel al langer bekend.
Uit het onderzoek bleek dat bepaalde typen geluiden veel werden genoemd als uitlokker van de aanvallen: het kreukelen van aluminiumfolie, het geluid van een metalen lepel in een stenen voerbakje, het rammelen van glas, kreukelen van papier of plastic, klikken met een computermuis of tikken op een toetsenbord, het rammelen van munten of een sleutelbos, het inslaan van een spijker of het klakken met de tong door de eigenaar. Daarnaast werden nog diverse andere hoge geluiden genoemd. Het volume van het geluid leek ook invloed te hebben: hoe harder, hoe ernstiger de aanval.
Het vermijden van dergelijke geluiden hielp in veel gevallen de aanvallen te verminderen. Dit is echter lastig omdat er veel verschillende geluiden een aanval kunnen uitlokken en deze niet altijd te voorkomen zijn.
Waarschijnlijk spelen ultrasone tonen, die bij bovenstaande geluiden ook worden geproduceerd maar voor het menselijk gehoor te hoog zijn, hierbij een rol. Een deel van de katten was doof of slechthorend volgens hun eigenaar. Dat zou kunnen betekenen dat zij weliswaar niet of minder reageren op geluiden die mensen ook kunnen horen, waardoor ze voor hun eigenaar slechthorend lijken, maar dat het gehoor voor hogere geluiden niet is aangetast. Wanneer deze ultrasone tonen nog wel goed worden waargenomen, kunnen ze de aanvallen uitlokken. Verder onderzoek zou deze theorie kunnen testen.
Uit het onderzoek lijkt FARS vaker voor te komen bij Heilige Birmanen, maar of het daadwerkelijk gaat om een erfelijke aanleg moet nader onderzocht worden; het is in principe mogelijk dat er toevallig meer Birmanen aan het onderzoek meededen.
Bron: Lowrie M, Bessant C, Harvey RJ, Sparkes A and Garosi L. Audiogenic reflex seizures in cats. Journal of Feline Medicine and Surgery, 2015

vrijdag 17 april 2015

Vijf redenen om een huisdier te hebben

Dieren dragen bij aan de fysieke en psychische gezondheid van de mens. Aaien en aanraken van een dier zorgt bijvoorbeeld voor een gevoel van zekerheid, intimiteit en continuïteit. Dieren helpen mensen bij het maken van contact. Denk bijvoorbeeld aan het zwemmen met dolfijnen of de blindengeleidehonden. Maar niet alleen daarom kunnen dieren een goede ondersteuning bieden. Hieronder vijf redenen om een huisdier te nemen.

Leven met een huisdier is gezond

tumblr_m94340n2IZ1rdvzeho1_1280
Onderzoek laat zien dat patiënten die met een therapiehond behandeld werden, beter reageerden op hun medicijnen. De bloeddruk daalde ook en hun hartslag verbeterde. Een van de belangrijkste effecten van een huisdier is het opheffen van depressiviteit. Een kat of hond geeft impuls tot communiceren en hierdoor kunnen mensen nieuwe sociale contacten opdoen. Ook bij kinderen werkt de aanwezigheid van een hond of kat stressverminderend. In een onderzoek moesten kinderen luid voorlezen. De ene groep deed dit zonder dier in de buurt, de ander met. Wat bleek? De bloeddruk en hartfrequentie van de kinderen met hond of dier waren veel lager dan de groep kinderen zonder dier.

Een huisdier geeft plezier

Als je een dier knuffelt komt er oxytocine vrij. Dit wordt wel het knuffelhormoon genoemd. Dit is een rustgevend hormoon dat een groot effect heeft op onze hormoonhuishouding. Psycholoog Marie Jose enders-Slegers ontdekte dat zowel dieren als mensen meer oxytocine aanmaken als ze bij elkaar zijn en elkaar knuffelen. Dit hormoon zorgt voor gevoelens van vertrouwen, verlaagt de bloeddruk en hartslag, onderdrukt angstige gevoelens en geeft zelfs een sneller gevoel van verzadiging bij het eten. Elk willekeurig dier dat je kunt knuffelen geeft dit effect.

Een huisdier is nuttig

Daarnaast is het hebben van een diertje ook hartstikke nuttig. Wie verdriet heeft of zich eenzaam voelt, kan de troost wel gebruiken die een huisdier biedt. Dieren zijn vaak empatisch en gevoelig. Een hond bijvoorbeeld is er vaak voor zijn baas. Zo word je hond of ander huisdier je echte vriend die altijd trouw is. Ook voor ouderen die minder mobiel worden is een huisdier hierdoor heel nuttig. Ouderen die vaak alleen thuis zitten hebben zo dus wel gezelschap. Een hond is wel een ander voorbeeld dan een goudvis natuurlijk.

Bron voor sociale contacten

Een huisdier is niet alleen thuis gezellig, maar doordat je bijvoorbeeld je hond uitlaat maak je ook buiten meer sociale contacten. Da’s nog eens gezellig!

Een huisdier voor mensen met een handicap

Een Hongaars onderzoek wees uit de positieve levensinstelling van mensen met een handicap die een hulphond bezitten, verbluffend positiever is dan gehandicapten zonder een hulphond. De hond motiveert beperkten tot geestelijke en lichamelijke activiteit, alleen al het wandelen kan een goed samenhorigheidsgevoel geven.


Het is dus wetenschappelijk bewezen dat we ons geestelijk en lichamelijk prettiger voelen als we een huisdier hebben. Een trouw makkertje waar je dag in, dag uit met liefde voor kunt zorgen. Dat is voor veel mensen een fijn idee. Niet voor iedereen is een huisdier weggelegd natuurlijk. Je hebt wel veel verantwoordelijkheid, een beestje kan niet dagen alleen zijn. Ook kost het veel geld. Maar je krijgt er veel liefde en gezondheid voor terug! Wie wil dat nou niet?
bron bebio.nl

woensdag 8 april 2015

Jones zoekt baas



Bericht van zijn huidige baas:

Met pijn in mijn hart, maar wetende dat dit het beste is, heb ik besloten op zoek te gaan naar een forever home voor Jones (Duitse Herder Langhaar, 4 jr, HD/ED vrij, DM drager). 

Jones is thuis een verschrikkelijke lieve, aanhankelijke en goed luisterende hond, super sociaal en dol op de baas.

Buiten is hij niet altijd betrouwbaar voor andere reuen, paarden, katten en kleine kinderen. Ook zijn gedrag aan de lijn is niet altijd correct. Hij voelt dan ondanks of dankzij zijn onzekerheid af en toe de behoefte om zich te laten gelden.

Ik zoek voor hem een consequente, ervaren herder baas zonder klein(e) kinderen die graag met hem aan de slag wil gaan. Jones is goed in speuren maar ook G&G en andere sporten vind hij leuk omdat hij heel graag met je bezig wil zijn. Dagelijks wandelen levert hem veel stress op dus het zou fijn zijn als er een groot terrein is waar hij kan dollen en rennen zodat dit niet direct noodzakelijk is. Jones is goed waaks en kan prima met andere teefjes samen zijn. Hij zou zich op een boerderij ook prima op zijn gemak voelen mits er geen andere dieren los lopen.

Ben jij in hem geïnteresseerd en wil je deze uitdaging aangaan of ken je iemand die dat zou kunnen of willen neem dan gerust contact op via de mail info@cookiesinc.nl of via 0786183264

donderdag 19 maart 2015

Wat kan toerist doen voor zwerfhonden?


Ook op vakantie kunt u, net als in Nederland, een hond treffen die zijn baasje is kwijtgeraakt. Een simpele eerste stap is om met deze hond naar een dierenarts te gaan om te kijken of de hond gechipt is. Als de gegevens van de eigenaar goed geregistreerd staan, is de hereniging vaak snel geregeld. Helaas is de kans dat u dat treft klein. Heeft de hond geen chip, doe dan navraag bij de plek waar u de hond heeft gevonden of iemand hem kent of zoek een lokale dierenwelzijnsorganisatie op.
Komt u op vakantie een hond tegen die u leuk vindt en die geen baas lijkt te hebben, controleer dan eerst of de hond echt geen thuis heeft. In sommige landen is het gebruikelijk om een hond op straat te laten zwerven, terwijl er wel een vaste thuisbasis is. Bedenk daarnaast dat een hond zonder baas niet per se zielig is. Zwerfhonden kunnen gewend zijn aan een zwervend bestaan. Bioloog Coppinger zei ooit: ‘Het ergste wat zo’n hond kan overkomen is dat hij een Nederlandse hulpverlener tegenkomt die hem wil weghalen uit het paradijs.’
Een menselijke neiging is het willen voeren van honden. Vakantietijd is voor de mens vaak een smultijd en de hond wordt ook volgestopt met lekkernijen. Dit lijkt op zich geen kwaad te kunnen, maar besef echter wel dat in de zomermaanden voeren betekent dat er veel pups worden geboren. Terwijl deze ook in de wintermaanden, zonder toeristen, moeten kunnen overleven. Is er dan veel minder voedsel en zijn er te veel honden, dan kan dit leiden tot meer sterfte. Voer dus met mate bij.
Trekt u zich het lot van een dier erg aan, bijvoorbeeld omdat het gewond is? Bezoek dan een dierenarts en laat het dier behandelen aan zijn wonden of ziekte en laat hem enten, ontwormen en ontvlooien. Wassen heeft weinig zin als het dier weer op staat belandt. Het kan zelfs averechts werken omdat de vetlaag die bescherming biedt wordt weggewassen. Zorg dat het dier weer teruggeplaatst wordt in zijn bekende, vertrouwde omgeving.
Wilt u meer doen?
Zoek dan contact met een lokale dierenwelzijnsorganisatie en overleg welke hulp ze kunnen gebruiken. Heeft u tijd en geld? Overweeg dan de hond te laten castreren/steriliseren. Hiermee grijpt u echt op positieve wijze in op de zwerfdierenproblematiek. Minder vruchtbare dieren betekent minder nieuwe honden die geboren worden en minder concurrentie op voedsel. Bent u zo gehecht geraakt aan een hond, dat u deze wilt meenemen? Kijk dan op www.stray-afp.org voor tips en adviezen.
Bron: Stray Animal Foundation Platform en de Koninklijke Hondenbescherming.
Meer achtergrond informatie over de zwerfhondenproblematiek